Appelpit gedichten

Opa's en oma's

Pagina wordt bewerkt

Oma van der Sloot

Oma van der Sloot was eenentachtig
Toen haar dochter met een folder kwam:
'Kijk eens, dit verzorgingshuis, hoe prachtig!
Zou je niet eens gaan verhuizen, mam?'

Oma keek eens naar haar oude stoelen
En de scheve deur van de wc
En ze zei: 'Daar zou ik wel voor voelen
Ja Sofie, dat is een goed idee'

’s Avonds klapte ze haar laptop open
Om eens serieus op zoek te gaan
Want ze wilde wel een huisje kopen
Maar dan niet zo’n huis dat stil blijft staan

Zondags keek Sofie met grote ogen
‘Mam, er staat een camper voor je deur!’
‘Ja,’ zei oma, 't is een fijne hoge
En wat vind je van die roze kleur?'

Oma sjouwde rond met grote tassen;
In het huis stond niets meer op z’n plek
‘Zou dit ook nog in de camper passen?’
‘Moeder!’ zei Sofie, ‘doe niet zo gek!’

‘Kind,’ zei Oma van der Sloot en lachte
‘Jij bracht me toch zelf op het idee
Dus ik dacht: waar zal ik nog op wachten
Kijk, mijn huis kan rijden. Wil je mee?’

Toen haar dochter sprakeloos bleef staren
Stapte Oma van der Sloot maar in
Riep: ‘wil jij m’n sleutels dan bewaren’
En ze reed de wijde wereld in

Daar gaat oma met een stevig vaartje
Overal ter wereld is ze thuis
Af en toe stuurt ze Sofie een kaartje:
‘Groetjes daar aan het verzorgingshuis’


raket

Opa en oma

Opa's huis

De kleine jongen
kleurt
Het puntje
van zijn tong
doet mee
Van links naar rechts
en andersom

Het huis van opa
is de liefste plek
op aarde
In zijn hoofd
is hij bij hem
hoort hij zijn stem
hij lacht en kleurt

Een zachte voetstap
hij kijkt op
‘Kijk opa’
zegt hij
maar hij stokt
Het is de juf
die naast hem staat

De jongen kleurt
en is ineens
weer in de klas
Een stomme fout;
De juf mocht willen
dat ze opa was

Social media

Link naar mijn twitter account.

© Appelpit algemene voorwaarden links