Appelpit gedichten

Serieus

Reizen is niet leuk alleen

Ik ken je al zo lang, zo lang,
Nog langer dan
ik zelfs mijn moeder kende
We waren jong verliefd,
We trouwden samen,
bouwden samen een bestaan
Jij hield van mij en ik van jou
we waren trouw
in voorspoed en ellende
De jaren vlogen om
met ons gezin en
allebei een drukke baan

En als we aan de toekomst dachten
Aan de tijd na ons pensioen
verzon ik reizen en jij lachte
Ja, dat gaan we later doen

Wat groeien kinderen toch snel
Veel sneller dan
ik ooit had kunnen dromen
Ze vonden alle drie een lief
en hadden niet
veel later een gezin
Een oppasdag, een scheiding;
kwetsbaar kind dat weer
een tijd bij ons kwam wonen
Het leven was een achtbaan en
daar zaten wij
voorlopig nog wel in

En als we aan de toekomst dachten
Aan de tijd na ons pensioen
verzon ik reizen en jij lachte
Ja, dat gaan we later doen

Jouw haren werden grijs en ik
ik voelde soms
mijn ledematen kraken
Nu was je met pensioen, maar moest
altijd voor iedereen
nog zoveel doen
En hadden we eens vrij
en zei Ik dat ik
verre reizen wilde maken
Dan wilde je niet meer, was moe
Niet avontuurlijk meer,
Niet zoals toen.

De toekomst waar we eens van droomden
Ja, de tijd na ons pensioen,
is sluipend dichterbij gekomen
maar we gaan er niets mee doen

Jij hebt er ook niet voor gekozen
dat je energie verdween
Maar toch voel ik me nu bedrogen
Reizen is niet leuk alleen!

vuur

Verbrand kind

Het kleine meisje is pas acht
Ze speelt vlak voor de deur in 't zand
Zij strijkt de lucifer en lacht
Haar kleren vatten vlam, ze brandt

Ze gilt en schreeuwt van schrik en pijn
En brandend rent ze in het rond
Tot er ineens veel mensen zijn
En iemand met een deken komt.

Het vuur is uit, het kind is stil.
Van top tot teen in het verband
Ligt ze op de intensive care
Met driekwart van haar huid verbrand

Haar moeder, die maar naast haar zit,
Vergeet te eten, voelt haar pijn
Schrikt van zichzelf wanneer ze bidt:
God, laat het afgelopen zijn.

Maar zij is sterk. Ze overleeft.
Er wordt veel huid getransplanteerd
Steeds als ze groeit, barst weer dat vel
En wordt ze weer geopereerd.

Haar lichaam lelijk en geschubd,
Bezorgt haar pijn en veel verdriet
Toch gaat ze weer gewoon naar school
En werkt ze hard en zeurt ze niet.

Ze wordt volwassen, ze studeert
Geneeskunde is wat ze doet
Niemand is zo gemotiveerd
En niemand anders is zo goed.

Dan is ze eindelijk chirurg
Een die van haar patiënten houdt.
Een dokter die je zonder angst
Je kind van acht wel toevertrouwt.

Streng gelovige opvoeding

(Voor Yneke)
Ze waren strikt en streng in hun geloof:
De ouders van het kind met honderd vragen
Het antwoord was altijd: “Het is Gods wil”
En dat was voor het kind niet te verdragen

Zij zocht in alle regels het waarom
Om te begrijpen hoe ze goed kon leven
Ze wilde echt een brave dochter zijn
Maar niemand wilde haar een antwoord geven

Het kind werd groot, ze werd een jonge vrouw
Er werd een goede baan voor haar gevonden
Haar baas betastte haar, ze liet het gaan
Want ongehoorzaamheid was toch een zonde?

Maar zonde was ook wat die man haar vroeg
Zij kreeg de schuld, omdat ze hem verleidde
Weer wees men haar op God, die alles zag
Maar hoe moest zij de zonde dan vermijden?

Ze klapte dicht, ze veinsde volgzaamheid
Maar zocht naar een manier om te ontsnappen
Aan de verstikkende sociale dwang…
Na jaren lukte het er uit te stappen

Daar stond ze, uitgekotst en ongewenst
Ze was niets waard, dat was haar ingewreven
Gelukkig was ze sterk en hield ze stand
En maakte uit het niets een eigen leven.

Er wordt gezegd: “Van vragen word je wijs”
Maar zonder antwoord is het moeilijk leren
Het kind dat vroeg en nooit een antwoord kreeg
Zou God, gekwetst, voorgoed de rug toekeren

Serieuze gedichten

Hier vind je gedichten over serieuze zaken. Zoals het gedicht hier onder over mijn vader, dat ik niet lang voor zijn dood schreef. Of het waar gebeurde verhaal over een ernstig verbrand kind, dat jaren later een vastberaden jonge vrouw werd


replica van een melkschuit

Een boot uit het verleden

Hij zit aan tafel
met zijn ogen dicht
Zijn blokjes brood onaangeroerd,
Zijn beker melk vergeten
Als ik hem groet, kijkt hij maar even op,
Hij mompelt dag
En nog iets vaags
Dan zakken weer
Zijn zware ogen dicht

Ik vraag hem
Heb je pijn?
Last van het licht?
Hij schudt zijn hoofd.
Wie heeft ze nou gemaakt?
Vraagt hij aan niemand
Of aan mij
Het gaat over een boot
Zegt hij

Is hij terug
Naar voor mijn tijd?
Hij werkte bij een werf
En maakte schepen
Ik meng me in zijn droom
En vraag:
Hoe maakte je zo'n boot?
Hoe groot?
Waarmee?
Wat deed je?

En met gesloten ogen
Legt hij uit
We maakten gangen,
Ja, zo noem je dat
Die gingen aan elkaar
Met koperen rode nagels

Dan zwijgt hij lang
Ik zie een jonge man
Die trots een kleine boot bekijkt,
Tevreden strijkt
Over de koperrode koppen
In het hout
Nog even
en hij gaat op reis

Inco

Hier zit ik dan
Mijn hart gaat nog te keer
Dat kleine stukje
van mijn kamer
door de gang
het is nu kilometers lang

Ik zit hier goed
Maar koffie hoef ik niet
Ik ben te bang
Dat ik straks plassen moet

Ik weet het wel
Ik heb een luier aan
“Een inco” zegt men hier
En
“Laat maar lekker gaan”
Als ik niet wachten kan

Maar toch
Mijn benen zijn van was
Dus zit ik hele dagen stil
Mijn handen
Doen niet altijd wat ik wil
Ach, alles went
Maar ook al ben ik oud
Ik ben toch niet
Incontinent





Kijk rustig rond, lees, gebruik gedichten die je van pas komen, maar verspreid ze niet zonder bronvermelding.

Asperger

Zijn woordenschat is groot
Zijn stem een beetje monotoon
verklaart een game
een film
iets nieuws op internet
Daar zit hij veel
Hij speelt
en chat
Zijn vriendenkring is internationaal
zijn wapen
en zijn toegangspas
is taal

Zijn woordenschat is groot
en kostbaar; ieder woord
wordt omgedraaid
geproefd
voordat hij praat
Hoe gaat het?
Best.
De woorden zijn te duur
voor koetjes, kalfjes enzovoort
Hij spaart ze
deelt ze mondjesmaat
per
woord

Zijn woordenschat is groot
Maar werken in een magazijn
is moeilijk want
moet snel
Zijn hersens zijn dat wel
zijn handen niet
Het gaat niet goed
hij wordt op straat gezet
Solliciteren kost hem tijd
een eeuwigheid
Wat vul je in
als het verschil zo groot is
tussen woord
en daad?

Hij zit voor zijn PC
en speelt
en chat
Time out. Hier is hij thuis
De wereld wil hem niet:
een vreemde eend
talig en traag
Hij wil zo graag
gewoon een baan waar zijn talent
kan worden aangewend
Is dat te veel
gevraagd?

Ze praat over het weer

Ze praat over het weer
Zorgvuldig en alleen
Over het weer

Het was niet koud die nacht
Integendeel, het was
Een zoele nacht

Terrassen zaten vol
Terwijl het weerbericht
Van regen sprak

Hij stapte op de fiets
Neenee, alleen het weer
En verder niets

Ze pakt haar paraplu
De zon schijnt, maar zij pakt
Haar paraplu

Een wind steekt op; ze zucht
En waar ze gaat verkilt
De zomerlucht

Ze praat over het weer
Bezwerend praat ze slechts
Over het weer

handen

Portret van twee vrouwen in het verpleeghuis

De ene lijkt te jong
Om hier te wonen
Haar haar is zwart,
Haar wangen glad
Maar met haar blik
Die ongericht is en gekweld
Verraadt ze zich
Haar handen schudden
En haar armen
Ze praat heel zachtjes
en beleefd
Maar wat ze zegt
Begrijpt geen mens

De andere is broos
Met oude handen
De haren grijs
Haar mond een streep
Ze roept hetzelfde keer op keer
In welke taal?
Niemand verstaat haar
Niemand reageert
Aan tafel
In haar rolstoel, zit ze vast

De jongste heeft geen rust
Ze zit en staat
Haar handen pakken,
Laten los
Ze zoekt een plek
Hier naast de oude vrouw
Die pakt haar hand
Het schudden stopt
En zonder woorden
Zijn die twee
Nu rustig bij elkaar
Heel even maar
Dan wint de onrust
en het schudden
Is terug

Een kort moment
hier vastgelegd
Het was er echt




Social media

Link naar mijn twitter account.

© Appelpit algemene voorwaarden links